Terwijl ik dat lekkere paasmandje vol pralines opsmikkel, dat toevallig net voor zijn voeten viel toen ik de deur opende, komt de herinnering weer boven van dat mooie moment waarop hij zich neervlijde, zich excuserend dat het weer veel te lang geleden is. Met dat neervlijen volgt de muziek en ontvouwt zich een symfonie van ware magie, een betoverende vibe, een synergie. “Dit heb ik zo gemist” …en Alexia glundert weer… Magic soft hands, dansend op het ritme van de golven, beroeren dat sportieve lichaam met fluisterende aanrakingen… Een dans van overgave. “Deze massages zijn zo heerlijk, zucht hij”. Massages die beginnen met zachte golven die deinzen en kabbelen in een zachte ritme waar je in verdrinkt… magisch, eindeloos, in een traagheid vol overgave. Tot golven aanzwellen, krachtiger worden, doen kronkelen, tot een oerkracht die opwelt van binnenuit, dreigend en ontembaar… Wat een vuur, denkt ze en Alexia aarzelt, hoe gaat het verder…En dan stijgt vanuit de diepte die oerkreet op, om deze stroom te begeleiden, om overgave en kracht te laten samensmelten. Ze lacht … want als een drakenrijder voelt ze de kracht, de snelheid, de controle die net zo makkelijk kan omslaan … Een tantrische zenmassage is een dans tussen beheersing en loslaten, tussen storm en stilte, en dat kent ze! Zoals zij door de innerlijke wateren van de mens kan reizen, diep duikend in de ups en downs van het leven, zo worden ook deze mannen getest. Niet in hun kracht, maar om het vuur te omarmen zonder zichzelf te verbranden…. En dat gebeurt wel eens oeps, tot grote spijt van Alexia. Die ook supergelukkig is als er plots iemand opduikt na zieke jaren. “Mag Alexia blijven doen wat ze doet, vraagt hij, …Ze is zo belangrijk!”… Hij zei dat hij in die tussenperiode veel heeft nagedacht over de mensen die er toe doen in zijn leven, hij kwam zo snel mogelijk!… De diepgang van zijn woorden dringen pas later door… In zware tijden houden mensen vast aan hoop… Alexia geeft hoop… geeft die thuisbasis, die veilige haven in een wereld die soms zo moeilijk en onveilig voelt… En dan denkt ze aan haar eigen koers en de weerspiegeling tijdens deze vele mooie jaren, hoe Alexia zelf vasthoudt aan deze prachtmomenten, so bitter sweet. En met een zucht dankt ze de mystery guy with 1 eye die ze eindelijk heeft mogen ontmoeten en denkt ze aan de zachte knuffels en het mysterieus afscheid, de tenderness en hoe alles anders wordt ..
Weer uitkijkend naar mooie tijden met deze fenix die weer mag reizen, meedeinen met sexyness, easy softness en naughty tenderness die alleen Alexia kan geven.
Fill my heart with gladness, take away all my sadness, Ease my troubles, that’s what you do
Have i told you lately, that Alexia loves you too !
