Zoals het buiten stormt, stormt het vaak ook binnen, of andersom. Zwoele zomerdagen. Hevige regenbuien, bliksemflitsen en donder rollen over het landschap. Zo was het ook die éne keer, terwijl Alexia tijdens een massage luisterde naar het onweer, besefte ze hoe sterk het leek op wat zich op de tafel afspeelde. Het was ondertussen een paar maanden geleden. Toen ze vroeg hoe hij het wilde ervaren, antwoordde hij: “Doe maar zo lang mogelijk, ongeacht wat er gebeurt.” En wat er gebeurde, had niemand kunnen voorspellen… Als een complete stormzee die al maanden onder de oppervlakte lag en eindelijk ruimte kreeg om naar boven te komen, beroerden we beiden wat er kwam. Wat een emoties en opgehoopte spanning golfden door elkaar…soms zo intens dat de stilte tussenin een geschenk werd om even naar adem te happen vooraleer een volgende golf zich weer aandiende… om dan te stranden in die langverwachte zalige zen die de betovering verbrak… Wat was dat? Vroegen we ons af, toen we achteraf met grote ogen naar de massagetafel keken? Zo goed toch he, zei hij met een grote glimlach en glinsteroogjes, het was weer zalig ! Alexia lachte opgelucht want het was een storm die ze beiden nodig hadden… Wat een rust valt er dan achteraf in die stilte ! Dat is wat nieuwe mensen opvalt, die rust die hier hangt… “Jij doet dat zo zacht en aanwezig, niet zo rap rap, zei iemand nog vorige week, dat is echt genieten!”
Dit deed me denken aan de supermarkt in de buurt. Alexia komt daar al jaren. En op een dag liep ze er niet één, maar twee klanten tegen het lijf. Heerlijk … spannend…onze blikken kruisten….discreet gegrinnik…pretoogjes… big smiles. Het was geheimzinnig en onwennig tegelijk… want we hadden een geheimpje! Het was zo’n moment waarop je blijft stilstaan en denkt: wat is de kans dat dit gebeurt? Zo dikwijls bedacht en dan gebeurt het met nog wel 2 tegelijk…Hier zit een boodschap achter, denkt ze, wat wil het leven me dan zeggen? Misschien omdat het me eraan herinnert dat achter iedere afspraak een echte man zit, een man met een verhaal, een leven vol dromen, zorgen en verlangens, een man die de sensualiteit en de echtheid van Alexia wil opzoeken voor uiteenlopende redenen ! En dan denkt ze weer aan de vele berichtjes zoals “Ik moet veel sneller terugkomen”of “Sinds die massage slaapt mijn been niet meer”, “Ik ben nog altijd niet naar de kraker geweest” en deze populaire “Je hebt zo’n magische handen!” Dat blijft een bijzondere uitspraak maar ze begrijpt wel wat iemand bedoelt. Wat mannen vaak bij Alexia zoeken, is niet alleen een massage. Ze zoeken een plek waar ze even niets moeten uitleggen. Waar ze niet sterk hoeven te zijn. Waar ze hun hoofd kunnen leegmaken en gewoon ontvangen. Een plek waar de druk eventjes wegvalt bij het landen van die zachte warme handen op hun hongerige huid. In die Secret Garden…is er geen afstandelijkheid meer maar een thuiskomen.
Alsof het leven zachtjes zegt: “Rustig maar, just keep going… you can checkout anytime but you can never leave…
Sweet Alexia, je bent nog steeds precies waar je hoort te zijn.🤍
